Παρασκευή 3 Απριλίου 2015

H ΚΥΠΡΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1955-1960

H ΚΥΠΡΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1955-1960
Ό αγώνας του 1955 -1959 ήταν το αποκορύφωμα των αγώνων του Κυπριακού λαού μέσα στους αιώνες. Ή έκφραση του προαιώνιου πόθου για ελευθερία καί ένωση. Ήταν αγώνας παλλαϊκός. Έδωσαν το παρών άνθρωποι κάθε ηλικίας,τάξεως και μορφώσεως,άνδρες , γυναίκες και παιδιά
Υπάρχουν πολλές γνωστές αγωνίστριες αλλά πολύ περισσότερες άγνωστες. Δεν έχω σκοπό να αναφερθώ σήμερα ονομαστικά και να δώσω λεπτομέρειες για τις γνωστές φυσιογνωμίες γυναικών αγωνιστριών της ΕΟΚΑ αλλά να υμνήσω και να τιμήσω γενικά τον αγώνα της Κύπριας γυναίκας που σαν άλλη Σουλιώτισσα έδωσε το παρόν της στον Επικό αγώνα του 1955-1960 ένα αγώνα αδικαίωτο μέχρι σήμερα αφού η Κύπρος στενάζει κάτω από τον Αττίλα.
Οι Ελληνίδες της Κύπρου ήσαν πράγματι αξιοθαύμαστες. Με όπλο τους τη βαθιά πίστη καί την αγάπη στο Χριστό καί στην Ελλάδα συμμετείχαν με κάθε τρόπο στον αγώνα.Είχαν μετατρέψει το σώμα τους σε «κρύπτη, για να μεταφέρουν φυλλάδια, έγγραφα, επιστολές, όπλα. Κάποιες έστηναν σαν ασπίδα τα κορμιά τους μπροστά στίς κάννες των όπλων των "Αγγλων, για να προστατεύσουν τα παλληκάρια.
Δεν φοούνταν να φιλοξενούν στο σπίτι τους αγωνιστές, που ήταν καταζητούμενοι και να φροντίζουν για την τροφή τους . Μέσα στα σπίτια τους κατασκεύαζαν κρησφύγετα, μαζί με τους άνδρες τους, για να κρύβονται οι αγωνιστές. ενώ ήξεραν τί τίς περίμενε, αν το ανακάλυπταν οι "Αγγλοι, σύμφωνα με το νόμο έκτακτης ανάγκης. Το σπίτι θα σωριαζόταν σε ερείπια. Θα ακολουθούσαν συλλήψεις, βασανιστήρια.Στα σπίτια τους γίνονταν οι συνεδριάσεις της οργανώσεως, κρυβόταν πολεμικό υλικό, γινόταν ή δακτυλογράφηση καί πολυγράφηση φυλλαδίων.
Ακόμη περιποιούντο πληγωμένους, συνόδευαν άρρωστους αγωνιστές στο γιατρό, βοηθούσαν με κίνδυνο της ζωής τους στην απόδραση αγωνιστών από τίς φυλακές. Μετέφεραν όπλα στον τόπο της εκτελέσεως καί τα παρέδιδαν στους άνδρες του εκτελεστικού αποσπάσματος. Πετροβολούσαν τους "Αγγλους, ύψωναν τίς Ελληνικές Σημαΐες. Μερικές κοπέλλες είχαν λάβει μέρος σε μαχητικές Όμάδες. Είχαν τοποθετηθεί σε σπουδαίες θέσεις, σε θέσεις όμαδάρχου, μία δε σε θέση Τομεάρχου.
Έδωσαν τα παιδιά τους στον αγώνα για την ελευθερία και την Ενωση της Κύπρου με τη μητέρα πατρίδα και το έκαναν χαλάλι.........Αυτό και μόνο φτάνει να τις κάνει άξιες θαυμασμού.
Αυτά τα λίγα μόνο για να μην ξεχνάμε .............
Γιατί ο χρόνος ξεθωριάζει τη μνήμη....................

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

visitors

free counters