Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014

Δεν είσαι μόνη

Δεν είσαι μόνη

Η ενδοοικογενειακή βία αλλά και η κάθε είδους βία κατά των γυναικών κοστίζει, όχι μόνο στο άτομο που την υφίσταται, αλλά και στην κοινωνία που την ανέχεται. Όμως, η αδικαιολόγητη απαξίωση κάθε θεσμού, σε βαθμό που υπερβαίνει το υγιές κριτικό πνεύμα.

Χρησιμοποιείστε τα πλήκτρα ← → για να πλοηγηθείτε


Η ενδοοικογενειακή βία αλλά και η κάθε είδους βία κατά των γυναικών κοστίζει, όχι μόνο στο άτομο που την υφίσταται, αλλά και στην κοινωνία που την ανέχεται. Όμως, η αδικαιολόγητη απαξίωση κάθε θεσμού, σε βαθμό που υπερβαίνει το υγιές κριτικό πνεύμα.

Την Παγκόσμια Ημέρα για την Καταπολέμηση της Βίας Κατά των Γυναικών (25/11), καλό είναι να θυμόμαστε ότι η αποτελεσματική καταπολέμηση κάθε μορφής βίας έχει ως αφετηρία μια προσωπική υπέρβαση, που απαιτεί θάρρος, και μια υπεύθυνη αντίδραση, που απαιτεί μια αίσθηση καθήκοντος. Οι γυναίκες που κάνουν την προσωπική τους υπέρβαση ανοίγουν δρόμους για άλλες γυναίκες. Οι θεσμοί που ανταποκρίνονται με υπευθυνότητα και αποτελεσματικότητα σε περιπτώσεις βίας, κάνουν απλά το καθήκον τους. Κι όμως, είναι πολύ σημαντικό να τονίσουμε ότι ορισμένοι θεσμοί δουλεύουν.

Για παράδειγμα, η αστυνομία εξαρθρώνει το ένα δίκτυο πορνογραφίας μετά το άλλο. Το ζήτημα είναι λεπτό, επειδή το να παγιδεύσεις και να εκφοβίσεις θύματα στο διαδίκτυο σημαίνει χρήση προσωπικών δεδομένων και, τελικά, εκβιασμό. Πρόσφατα, δυο 13άχρονες και οι οικογένειες τους κατέφυγαν στην αστυνομία, αφού είχαν πέσει θύματα εκβιασμού και εκφοβισμού στο διαδίκτυο. Η αστυνομία έδωσε δημοσιότητα στις περιπτώσεις, ενδυναμώνοντας τα κορίτσια να αντιδράσουν, αφού όμως είχε συλλάβει τους υπεύθυνους και χωρίς να φωτογραφίζει τα πρόσωπα. Ο στόχος ήταν να αποτραπούν οι πολλές περιπτώσεις απόπειρας αυτοκτονίας. Παράλληλα, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης σέβονται το απόρρητο των περιπτώσεων.

Ένα δεύτερο παράδειγμα
είναι η γραμμή SOS 15900 της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων που λειτουργεί τα τελευταία δυο χρόνια για γυναίκες που κακοποιούνται, κυρίως στο οικογενειακό τους περιβάλλον. Εκτός από τη νομική και ψυχολογική τους στήριξη, λειτουργεί ένα δίκτυο ξενώνων που εγγυάται την ασφάλεια των γυναικών που καταφεύγουν σε αυτούς, ακριβώς επειδή η διεύθυνση τους παραμένει απόρρητη. Οι διευθύνσεις των ξενώνων και οι περιπτώσεις κακοποίησης δεν έχουν διαρρεύσει, επειδή έχουμε υπεύθυνους δημόσιους λειτουργούς. Παράλληλα, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έχουν σεβαστεί τα προσωπικά δεδομένα των γυναικών.

Η βία είναι διάχυτη στην κοινωνία μας. Υπάρχουν γυναίκες που δεν έχουν βρει τη στήριξη που τους αξίζει. Και για αυτές τις γυναίκες, η κριτική στάση είναι εποικοδομητική επειδή για κάθε γυναίκα που εκτίθεται και δεν στηρίζουμε, υπάρχουν δεκάδες ή εκατοντάδες που δεν θα κάνουν την προσωπική τους υπέρβαση. Πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση.

Συνεπώς, θα μπορούσαμε να καταγγείλουμε τους πάντες και να διαπιστώσουμε, για μια ακόμα φορά, πόσα λίγα γίνονται στο μάταιο τούτο κόσμο. Τελικά, όμως, όταν κάποιος εκτίθεται προσωπικά στη βία, έχει δυο επιλογές: είτε αποδέχεται το ρόλο του θύματος, είτε πιστεύει στους θεσμούς και απαιτεί την εφαρμογή του νόμου. Καταγγέλλοντας, εκτίθεται κανείς προσωπικά, όταν και εφόσον πιστεύει ότι οι θεσμοί θα τον προστατέψουν. Ας το πιστέψουμε λοιπόν: καμία γυναίκα δεν είναι μόνη.

Η κοινωνία μας έχει λειτουργούς που έχουν αίσθημα ευθύνης και καθήκοντος, δημοσιογράφους που σέβονται ένα κώδικα δεοντολογίας, και πολιτικούς που ενδιαφέρονται. Αξίζει λοιπόν, κάθε μια, να κάνει την προσωπική της υπέρβαση, γιατί θα Γενική Γραμματέας Ισότητας των Φύλων

Πηγή: http://www.skai.gr/news/opinions/article/270128/den-eisai-moni/#ixzz3L1pqTsTJ
Follow us: @skaigr on Twitter | skaigr on Facebook

Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2014

Δημιουργία ΙΕΚ βοηθών νοσηλευτών σε κάθε Υγειονομική Περιφέρεια της Ελλάδας






ΟΝΟΜΑ – ΕΠΩΝΥΜΟ ΒΟΥΛΕΥΤΗ     : ΒΑΣΙΛΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ                  : ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ
ΕΚΛΟΓΙΚΗ  ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ                          : ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ


ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς: Υπουργό Υγείας

Θέμα: Δημιουργία ΙΕΚ βοηθών νοσηλευτών σε κάθε Υγειονομική Περιφέρεια της Ελλάδας

Κύριε Υπουργέ,

Στα πλαίσια της αναδιάρθρωσης των εκπαιδευτικών σχολών αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας αποφασίστηκε η κατάργηση των 48 ΕΠΑΣ βοηθών νοσηλευτών. Οι σχολές αυτές ήταν διάσπαρτες σε όλη την επικράτεια και κάλυπταν τις ανάγκες εκπαίδευσης περίπου 2200 μαθητών κατ’  έτος. Οι απόφοιτοι των σχολών αυτών εξακολουθούν να έχουν επαγγελματική απορρόφηση ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες οικονομικά συγκυρίες. Δεδομένου ότι οι βοηθοί νοσηλευτές, οι νοσηλευτές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δηλαδή, είναι μια ειδικότητα αναγκαία για την εύρυθμη λειτουργία τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού τομέα παροχής νοσηλευτικών υπηρεσιών, το Υπουργείο Υγείας, ορθώς κατά τη γνώμη μας φέρεται να προωθεί με νομοσχέδιο που αναμένεται να κατατεθεί, την ίδρυση δημοσίων ΙΕΚ που θα αναλάβουν την εκπαίδευση των νέων που επιλέγουν να αποκτήσουν την ειδικότητα και να εργαστούν ως βοηθοί νοσηλευτές. Σύμφωνα όμως με τις πληροφορίες μας το Υπουργείο Υγείας με το προς κατάθεση νομοσχέδιο με τίτλο «Ίδρυση παρατηρητήριου Άνοιας – Βελτίωση περιγεννητικής φροντίδας και ρυθμίσεις λοιπών θεμάτων Υπουργείου Υγείας», προβαίνει στην ίδρυση μόλις δύο ΙΕΚ, τα οποία εδράζονται ένα στην Αθήνα και ένα στη Θεσσαλονίκη. Θεωρούμε ότι ο δραστικός περιορισμός των διαθέσιμων δημοσίων εκπαιδευτικών δομών για την κάλυψη του αντικειμένου των βοηθών νοσηλευτών από 48 σε 2 είναι υπερβολικός και δεν ανταποκρίνεται τελικά στις πραγματικές ανάγκες, ούτε βέβαια στη ζήτηση. Ταυτόχρονα η επιλογή του νοσοκομείου του Ευαγγελισμού ως έδρα του ΙΕΚ για την Αθήνα, εγείρει ερωτήματα ως προς τα κριτήρια επιλογής δεδομένου ότι κτιριακά δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις εκπαίδευσης του συνόλου των μαθητών που θα εκφράσουν ενδιαφέρον για αυτές τις σχολές όχι μόνο από την Αττική αλλά και άλλες περιοχές της χώρας. Κατά τη γνώμη μας, δεδομένου ότι η ειδικότητα του βοηθού νοσηλευτή συγκεντρώνει το ενδιαφέρον αρκετών νέων σε όλες τις περιοχές της χώρας και ότι οι κτιριακές υποδομές υπάρχουν, καθώς και το εκπαιδευτικό προσωπικό, θεωρούμε ότι ο σχεδιασμός του Υπουργείου Υγείας ως προς τον αριθμό και την γεωγραφική κατανομή των υπό ίδρυση δημοσίων ΙΕΚ πρέπει να τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα προτείνουμε να ιδρυθεί τουλάχιστον ένα ΙΕΚ σε κάθε υγειονομική περιφέρεια. Ειδικά για την Αττική θεωρούμε ότι το ΙΕΚ μπορεί να έχει τρία παραρτήματα ώστε να αξιοποιούν στο έπακρο τις υπάρχουσες υποδομές καθώς και το έμπειρο εκπαιδευτικό προσωπικό και να εκπαιδεύουν τους βοηθούς νοσηλευτές ανά ειδικότητα (γενική νοσηλεία, ψυχική υγεία, ΜΕΘ, πληρώματα ΕΚΑΒ), ειδικότητες που είναι βέβαιο ότι δεν μπορούν να παρέχονται αποκλειστικά στις κτιριακές δομές που διαθέτει για αυτό το σκοπό ο Ευαγγελισμός.

Κατόπιν όλων αυτών,
Ερωτάστε:
  1. Βάσει ποιων κριτηρίων και με ποιο σχεδιασμό προκρίνατε τη δημιουργία μόλις δύο δημοσίων ΙΕΚ σε όλη την Ελλάδα, για την εκπαίδευση των βοηθών νοσηλευτών;
  2. Προτίθεστε να αποδεχτείτε την πρόταση ίδρυσης ενός τουλάχιστον δημοσίου ΙΕΚ ανά Υγειονομική Περιφέρεια, τα οποία θα μπορούν να λειτουργούν με παραρτήματα σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες της κάθε Υγειονομικής Περιφέρειας και τα οποία θα λειτουργούν υπό την αιγίδα των αρμόδιων ΥΠΕ;
                                                                                                          -Ο-
     ΕΡΩΤΩΝ  


                   ΒΑΣΙΛΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
                                                                                            ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Tα Κυριακάτικα πρωινά του Δεκεμβρίου είναι των παιδιών


Οι άγνωστες ηρωίδες που θυσιάστηκαν για την ελευθερία!

Ακριβή Νικολετοπούλου
Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς http://mikros-romios.gr/
Η 60χρονη μάνα Λουκία Τοπάλη και η 38χρονη κόρη της Σοφία Τοπάλη κρεμασμένες στο ίδιο δένδρο. Η 40χρονη Καλλιόπη Μαράτου-Χρήστου από το Αργοστόλι δολοφονημένη στο 3ο χιλιόμετρο του δρόμου από τη Θεσσαλονίκη προς το Κιλκίς. 
Η 16χρονη Άννα Θωμάκου Παυλάκου πυροβολήθηκε από τους ναζί και έπεσε σε πηγάδι για να σωθεί και να εκτελεστεί λίγους μήνες αργότερα στο Χαϊδάρι. 
Η Μαργαρίτα Δημοπούλου και η 22χρονη Καίτη Βαΐδου εκτελέσθηκαν επίσης στο Χαϊδάρι. Η 18χρονη Ήβη Αθανασιάδου δολοφονήθηκε την ώρα που έγραφε συνθήματα στους τοίχους. Η 25χρονη Αλίκη Χεμίκογλου έπεσε χτυπημένη από τα μανιασμένα φλογοβόλα των Γερμανών. Η 31χρονη Αγγελική Ρογκάκου εκτελέσθηκε μαζί με 21 συναγωνιστές της. Μα είναι μακρύς ο κατάλογος των ηρωίδων που παραμένουν «άγνωστες» και περιμένουν να στηθεί το «Ηρώο της Ελληνίδας» που τους υποσχέθηκε η ελληνική Πολιτεία. Δεν καταγράφεται στα διεθνή χρονικά της Αντίστασης ανάλογη περίπτωση και δεν ανιχνεύονται στη διεθνή βιβλιογραφία τα στοιχεία ηρωισμού με τα οποία τροφοδότησαν την Ιστορία οι Ελληνίδες, όπου κι αν βρέθηκαν. Έπιασαν το νήμα από εκεί που το είχαν αφήσει η Μπουμπουλίνα και
 η Τζαβέλαινα και το έσυραν μέχρι την ημέρα της Απελευθέρωσης, αφήνοντας πίσω τους τα ίχνη της ελληνικής ψυχής.
Άννα Θωμάκου-Παυλάκου
Μάνα και κόρη
στο ίδιο δέντρο!
Εκατοντάδες ρίχτηκαν στις φυλακές, βασανίστηκαν και υπέφεραν. Δεκάδες έμειναν ανάπηρες, περισσότερες μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και χιλιάδες ήταν εκείνες οι οποίες στήριξαν τις αντιστασιακές οργανώσεις. Οι περισσότερες μετά τον πόλεμο επέστρεψαν στην καθημερινότητα και τις οικογένειές τους χωρίς να αναζητήσουν δάφνες. Και έμειναν οι ιστορικοί, Ελληνες και ξένοι, να αναρωτιούνται τι μπορεί να έκρυβε στην ψυχή της η καταγόμενη από τα Κρώρα Θηβών, 22χρονη, Καίτη Βαϊδου όταν στεκόταν μπροστά στους Γερμανούς στρατοδίκες που την καταδίκασαν σε θάνατο ή όταν την εκτελούσαν τον Αύγουστο του 1944. Ήξερε τόσα πολλά και όμως δεν μίλησε. Δεν μαρτύρησε. Έστησε το κορμί της για να της πάρουν τη ζωή οι άνανδροι. Τι αισθανόταν η Ζαν ντ’ Αρκ της Γαλλικής Αντίστασης, όπως αποκαλούσε ο Τύπος την Ελένη Βαλλιάνου (1909-1944); Γόνος πλούσιας ελληνικής οικογένειας, θυσίασε τη ζωή της για να συλληφθεί από την Γκεστάπο και να εκτελεσθεί. Ηρωίδα της Γαλλίας, ένας δρόμος στις Κάννες φέρει το όνομά της (rue Hélène Vagliano).
Προφανώς αισθανόταν το ίδιο και η Ολλανδέζα Lucie van Schelle, σύζυγος του Παναγιώτη Τοπάλη, γνωστή ως Λουκία στα Λεχώνια Βόλου, όπου είχαν εγκατασταθεί σε ένα απέραντο κτήμα. Ο άντρας της είχε φύγει από τη ζωή πριν από τον πόλεμο και εκείνη έμεινε με την κόρη της Σοφία (γεν. 1906). Στα χρόνια της Κατοχής μετέβαλαν το σπίτι τους σε καταφύγιο μαχητών του εθνικού αγώνα. Γνωρίζοντας ξένες γλώσσες, έγραφαν στον Τύπο της Αντίστασης και σε εφημερίδες του εξωτερικού, διέθεταν χρηματικά ποσά, οργάνωναν συσσίτια και παντοιοτρόπως βοηθούσαν όσους πολεμούσαν τον κατακτητή. Κάτω από περίεργες συνθήκες συνελήφθησαν από τους γκεσταπίτες και υπέφεραν αφάνταστα μαρτύρια για να ομολογήσουν. «Έπραξα το καθήκον μου» είπε η Σοφία λίγο πριν την κρεμάσουν στο ίδιο δένδρο με τη μάνα της και μία ακόμη Ελληνίδα, τη Φιλίτσα Καλαβρού, 40 ετών. Τρεις όμορφες και γενναίες ψυχές άφησαν την τελευταία τους πνοή σε ένα δένδρο. Ακολούθησε πλιάτσικο από τους Γερμανούς και τους ελάχιστους Έλληνες προδότες συνεργάτες τους. Συλλογές έργων τέχνης, αμέτρητα ασημικά και πορσελάνες, κοσμήματα, πολύτιμες πέτρες και χιλιάδες λίρες ήταν τα αργύρια της προδοσίας τους.
Βαλλιάνου Ελένη
Η «τυχερή» ράφτρα
και η κόρη του γιατρού
Αλλά και η φτωχή ράφτρα Νίκη Χωμενίδου στην Αθήνα είχε μετατρέψει το σπίτι της στην οδό Ρόδου σε μόνιμο καταφύγιο Βρετανών. Ανήκε στην ομάδα της Λέλας Καραγιάννη, έδρασε με ευφυΐα και δυναμισμό και οι περιπέτειές της ξεκίνησαν από το 1941. Μπαινόβγαινε στις φυλακές, αλλά συνέχισε τη δράση της μέχρι που στάλθηκε ως επικίνδυνη στις ιταλικές φυλακές Trani. Κατόρθωσε, ωστόσο, να επιζήσει και πολλά χρόνια αργότερα να τιμηθεί από τη βρετανική κυβέρνηση. Δεν κατόρθωσε, όμως, να γλιτώσει η γεννημένη στο Παρίσι εθνομάρτυρας Αλίκη Χεμίκογλου, κόρη του γνωστού στην αθηναϊκή κοινωνία, γιατρού Γ. Χεμίκογλου. Ο πόλεμος τη βρήκε στην Αθήνα, φόρεσε τη στολή της νοσοκόμας και βρέθηκε στο μέτωπο. Όταν έβγαλε τη στολή της νοσοκόμας μπήκε στην Αντίσταση. Σημείωσε μεγάλες επιτυχίες στον τομέα της κατασκοπείας, αλλά οι Γερμανοί βρέθηκαν στα ίχνη της λίγο πριν φύγει για τη Μέση Ανατολή. Πρωτάκουστα μαρτύρια στις εγκαταστάσεις των S.S. (Μέρλιν 6). Της ξερίζωσαν τα μαλλιά, τη στεφάνωσαν με σίδερο που έσφιγγε, τη μαστίγωσαν και διοχέτευσαν ηλεκτρικό ρεύμα στα ευαίσθητα σημεία του σώματός της. Κι όμως, σακατεμένη την πήγαν να «ψυχαγωγήσει» Γερμανούς στρατιώτες, απ’ όπου και απέδρασε. Βρίσκει καταφύγιο στο χωριό Χρυσό της Άμφισσας, σε ένα χαμόσπιτο όπου προσπαθούσε να περάσει τη νύχτα. Εκεί την εντόπισαν και την έκαψαν με φλογοβόλα οι Γερμανοί, τον χειμώνα 1943.
Καλλιόπη Μαράτου – Χρήστου
Ωραίος θάνατος!
Την τύχη της Χεμίκογλου ακολούθησε και η καταγόμενη από την Αμαλιάδα Ηλείας και γεννημένη το 1912, ηρωίδα, Ακριβή Νικολετοπούλου. Εργάστηκε στην παρανομία, βοήθησε στην έκδοση εφημερίδας, εισήλθε στη μυστική υπηρεσία των Άγγλων και μεθόδευσε την εγκατάσταση πομπού στα Ζαρουχλαίικα. Όταν άρχισε να κινεί υποψίες, ήρθε στην Αθήνα και έδρασε με το ψευδώνυμο Έφη. Συνελήφθη στο Ξενοδοχείο των Ξένων (οδός Αιόλου), υπέστη φριχτά βασανιστήρια, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1944. Στο τελευταίο γράμμα προς τους γονείς της έγραφε: «Είμαι ευχαριστημένη γιατί πεθαίνω σαν Ελληνίδα. Ο ωραιότερος και τιμιώτερος θάνατος»! Έναν όμορφο θάνατο για την πατρίδα ήθελαν οι Ελληνίδες που περιμένουν να γραφτεί η ιστορία τους και να ανεγερθεί το «ηρώο» τους.
Η 60χρονη Λουκία Τοπάλη και η 38χρονη κόρη της Σοφία Τοπάλη κρεμασμένες στο ίδιο δένδρο.
 
 

Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2014

Μια απίθανη αναφορά υπενωμοτάρχη του 1919

«Περί πράξεως και κατά ντίπ πρόσωπον προσβολής και υβρίσεως υποφαινομένου…»


Στρατιωτικοί, αστυνομικοί και χωροφύλακες ήταν υποχρεωμένοι, τα παλιά χρόνια, να χρησιμοποιήσουν στις αναφορές τους την καθαρεύουσα σαν γλώσσα επικοινωνίας. Στην πράξη βέβαια τους προέκυπτε ένα απίστευτο ανακάτωμα από δημοτική, καθαρεύουσα και ότι άλλο τους ερχόταν εκείνη τη στιγμή, που κάθε άλλο παρά στο πνεύμα της υπηρεσίας ήταν. Φυσικά οι εφημερίδες, όπως στη περίπτωσή μας ο «Πειρασμός», άλλο που δεν ήθελαν να αναδημοσιεύουν σε μόνιμες στήλες τα μαργαριτάρια που αλίευαν καθημερινά.
 Απολαύστε λοιπόν μια τέτοια βαρύγδουπη αναφορά του υπενωμοτάρχη Μήτρου Ζουλαχμάκη από την Αργολίδα:




«Προς την Μοιραρχίαν Αργολίδος και Κορινθίας
Περί πράξεως και κατά ντίπ πρόσωπον προσβολής και υβρίσεως υποφαινομένου…

Σήμερον την 10ην της νύξ αμέσως άμα επληροφορήθην παραχρήμα ότι ο ληστοφυγόδικος και επιγεγραμμένος υπό της Σής Κυβέρνησις Μήτρος Αρκούδας ευρίσκεται ταύτην την νύξ εις τον οίκον του Αθανασίου Βλάγκου, όστις και κουμπάρος μετερχόμενος και τον ληστήν τω ανωτέρω είχε κονάκι, παραλαβών τους υπ’ εμέ στρατιώτας Λάζαρον Στρατήν, Ευάγγελον Βλάχον και Μανώλην Μήτρου μετ’ όπλων και οπλισμόν και πολιορκήσαμεν τας στενόδου της οικίας και πάσαν έξοδον με ταύτης και παραθέσας νυκτοφύλακας κοινώς καραούλι, εισήλθον μετά την ξίφος εις χείρας, έν ονόματι του νόμου και του Βασιλέως, να σιλάβω τον έγκλειστον της παρούσης επιγραμμένον ληστήν. Αυτός όμως ευθύς αμέσως με είδε προς παράληψιν καθήκοντος, υπηρεσίας και επιορκίας μού προσέφερε μεζέ και κρασί εις το οποίον εγώ εφνιάσας διέταξα αμέσως ευθύς την παράδοσιν του εν ονόματι του Βασιλέως και του νόμου, όστις με έσπρωξε κατά της θύρας και διά της χείρ του κατά πρόσωπον της δεξιάς παριάς. Εγώ παρέλαβα τους νυχτοφύλακας και διά πύρ ομαδόν κατά του οίκου ανεκάληψα την απόδρασιν και αμέσως ειδοποίησα τον πλησίον σταθμόν. Ταύτα αναφέρω ευπειθώς προς την Σ. Μοιραρχίαν προς συμμόρφωσιν και διαταγήν διά την σύλληψιν του εσωκλείστου ληστοφυγοδίκου.
Ο δράσας ευπειθώς υπενωμοτάρχης
Μήτρος Ζουλαχμάκης».


http://www.protothema.gr/

 http://pisostapalia.blogspot.gr/2014/11/1919.html

Για την αύξηση του ΦΠΑ στα βιβλία όπου συζητείται μέχρι και ο διπλασιασμός του από 6,5% σε 13%. ​

Για την αύξηση του ΦΠΑ στα βιβλία όπου συζητείται μέχρι και ο διπλασιασμός του από 6,5% σε 13%.
​ 
Καλό είναι πριν από οποιαδήποτε άλλη κουβέντα να ξεκαθαρίσουμε πρώτα το εξής: Ο χαμηλός συντελεστής του ΦΠΑ στο βιβλίο (ο ποίος έχει αυξηθεί ήδη 2 φορές τα τελευταία 5 χρόνια) δεν αποτελεί συντεχνιακό προνόμιο, ούτε φιλευσπλαχνία της εκάστοτε κυβέρνησης. Αποτελεί ένα θεμελιώδες δικαίωμα που προστατεύεται ευλαβικά σε όλον τον επονομαζόμενο πολιτισμένο κόσμο, και έχει κατοχυρωθεί από την ΟΥΝΕΣΚΟ με ψήφισμά της, ήδη από το 1971, χωρίς να έχει υπάρξει κάποια αναθεώρηση από τότε. Ονομάζεται «ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ» και στο τελευταίο άρθρο ΙΧ γράφει:
«Για να είναι προσιτά σ' όλους τα δημιουργημένα μέσα στον κόσμο έργα, γεγονός ύψιστης σπουδαιότητας, τα βιβλία πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Εμπόδια, όπως τελωνειακά τιμολόγια και φόροι, μπορούν να καταργηθούν με μια γενική εφαρμογή των συμφωνιών τής Ουνέσκο και με άλλες συστάσεις και διεθνείς συνθήκες πού συναφθήκανε γι' αυτό τον σκοπό. Οι άδειες εισαγωγής και το αναγκαίο συνάλλαγμα για την αγορά βιβλίων και πρώτων υλών προοριζο­μένων για την κατασκευή βιβλίων πρέπει να παρέχονται παντού ελεύθερα και πρέ­πει να υποβιβαστούν στο ελάχιστο οι εσωτερικοί φόροι και οι άλλες επιβαρύνσεις της εμπορίας του βιβλίου.

Ο «ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ​ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ» δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ευθύνη το 1972 και τον αναδημοσιεύουμε από εκεί. Το κείμενο ολόκληρο σε pdf υπάρχει στο farfoulas.gr  
Διαβάζοντάς το θα παρατηρήσει κανείς ότι η Ελληνική Πολιτεία όχι μόνο δεν προστατεύει το βιβλίο όσο αφορά το ΦΠΑ, αλλά καταστρατηγεί τους κανονισμούς αυτούς και σε άλλα ουσιαστικά σημεία, όπως η απαλλαγή των τελών για την διακίνηση των βιβλίων μέσω των ταχυδρομείων (βλ. άρθρο VI για τους βιβλιοπώλες).

visitors

free counters